Ik hoor het mijn klanten regelmatig zeggen: ze staan niet op de eerste plek op hun prioriteitenlijst. Wat? Hoe kan dat nou? Hoe kun je jezelf niet het belangrijkste vinden?

Daar hebben sommige mensen helemaal geen moeite mee. Ken je ze ook? Die mensen die zichzelf geweldig vinden en dat vooral duidelijk laten merken. Ik moet toegeven dat ik daar soms bijna jaloers op word. Bijna. Want er zit een verschil tussen egocentrisch en egoïstisch gedrag.

Wat is dat toch met ons vrouwen, dat we ons kleiner maken en dus niet op de eerste plek staan? Zo had ik een klant die, toen ik haar vroeg op welke plaats ze stond op haar prioriteitenlijst, begon te huilen. Ze stond er helemaal niet op. Niet op de eerste plek, niet op de laatste. Helemaal niet. Dat was een bittere eyeopener, kan ik je vertellen.

1. Angst voor afwijzing

‘Ik ben bang om afgewezen te worden en daarom werk ik me helemaal kapot’, vertelde een klant mij. Een afwijzing in het verleden kan ervoor zorgen dat je die pijn niet opnieuw wilt ervaren. Je doet er alles aan om dat te voorkomen en werkt je het apelazarus om maar te bewijzen dat je het kunt. ‘Kijk dan, ik werk hard! Zie je wel dat ik het kan?’

Er is een grote behoefte om geaccepteerd te worden. Het gekke is: hoe harder je werkt, hoe groter de kans op uitval door oververmoeidheid of in het ergste geval een burn-out. Een fase daartussenin is dat je je ‘gewoon’ niet lekker meer voelt, moe bent, slechter presteert en daardoor ook slechter beoordeeld wordt. Je snapt de neerwaartse spiraal.

2. Aardig gevonden willen worden

Ik vraag me af of de meiden die nu geboren worden, anders opgevoed worden dan vroeger. We moeten af van de stereotypen ‘het lieve meisje’ en ‘de stoere jongen’.

Veel vrouwen die ik spreek hechten veel waarde aan wat anderen van hen vinden. Het gaat om het uiterlijk, maar misschien nog wel meer om hun innerlijk. Hoe fijn is het als je gewoon mag zijn wie je bent, ongeacht wat een ander daarvan vindt? Want wie jij bent, dat is alles wat je te brengen hebt in deze wereld.

“Daring to set boundaries is about having the courage to love ourselves, even when we risk disappointing others.” — Brené Brown

3. Gebrek aan zelfcompassie

Angst voor afwijzing en aardig gevonden willen worden komen misschien wel samen in een gebrek aan zelfcompassie. Wanneer ik mijn klanten vraag of ze van zichzelf houden, valt er vaak eerst een stilte. Als er een antwoord komt, is het stamelend of vol twijfel en verbazing, alsof het vreemd is om van jezelf te houden. Soms is het antwoord een duidelijke ‘nee’.

Sommige vrouwen zijn zich bewust van hun gebrek aan zelfcompassie en zijn erg streng voor zichzelf. Ze hebben de lat hoog gelegd. Dan sta je niet op de eerste plek. Nee.

Ik las ooit deze tekst, die misschien het antwoord bevat op bovengenoemde drie punten: ‘If I could give my daughter three things, it would be the confidence to always know her self-worth, the strength to chase her dreams and the ability to know how deeply loved she is.’

Zo simpel zou het leven moeten zijn. Een belangrijke taak voor alle ouders en voor iedereen die onze vrouwen omringt. Ik doe mee. Jij ook?